Vaqif Səmədoğluna ağı

Vaqif Səmədoğluna ağı

01 Fevral 2015, 06:44 648
Heç bilmirəm, necə deyim ağı sənə,
Son libasa- kəfən deyib, bükəcəklər ağı sənə,
Boylanacaq şəkillərin qarasından işıq kimi ağı sənə,
Sənin şümşad barnaqların yapışaşaq
pianonun dillərindən son ümid tək!
Yerdə qızlar-çiçəklər,
göydə ulduz-kəpənəklər
göz yaşını siləcək...

Həyat -ölüm sərhəddində
savaş vardı, ağır savaş,
Tükənirdi istəklərin, ümidlərin
arzuların yavaş-yavaş...
Qalib kimmiş, məğlub kimmiş,
Kimmiş görən, ulu Tanrım?

Nəyi vardı sözdən başqa,
Nəyi vardı səsdən ötə?
Bu dünyanın dərdlərini çəkə-çəkə
Özü boyda dərd kələfi,
Qəm kələfi olmuşdu o!
Ölümün də gözlərinə baxa-baxa,
bığlarını sığallayib gülmüşdü o!

Sən kimsən ki?- soruşmuşdu ölümdən də,
Qorxum yoxdur verdiyin bu zülümdən də....
Heç bilmirəm sən necəsən,
Bilmirəm ki, nə vaxt, hardan keçəcəksən!
Gəlib duram yol üstündə gözləyəm mən,
Kölgən kimi addımını izləyəm mən...

Sonra basıb bağrıma
Sənə dil deyib ağlayam...
Göstərəm son mənzilimi,
Söyləyəm sənə sirrimi...

Məzarıma keşik çəkən bir cüt çəkmə
Bundan sonra sənin olsun-deyəm sənə,
Sağlığına qismət... qismət deyil yiyəsinə!
Al eləcə, geyin çıx get...
Bircə mənim daş komamı, dar odamı,
Daha mənsiz buza dönmüş boş sobamı
O atəşsiz nəfəsinlə sən də yıx get...

Aman, Ustad! Yoxdu səndə daha qorxu!
Bir əbədi məhəbbətlə qucaqladı səni yuxu!
Bu ölümün talibi sən!
Bu döyüşün qalibi sən....
Məramın saf, yolun doğru.
Qənşərinə uğur çıxsın,
Ay Vurğunun dünya boyda sirlərinə
Vaqif olan , Səmədoğlu!

Telli Pənahqızı