Poeziya

Poeziya

25 Yanvar 2016, 11:36 1394
***

Səhər səndən açılır,
gün batır sən tərəfdən...
nə yazsam, “sən” çıxırsan
otuz iki hərfdən...

...“sən”sən on iki dəfə
saatdakı rəqəmlər...
yolda min kərə hər gün
çıxır qarşıma “sən”lər...

... baxıram - hər yerdəsən,
sənsən bu boyda ölkə...
elə o əsən külək,
ya da bu isti bəlkə...

...bir tək sənə yaraşır
bu yay bütün geyimlər...
səndəndi - nə oxusam;
hekayələr, şeirlər...

...söhbətlərdə birinci
sənin adın çəkilir...
rəssamlar nə çəkirsə,
tək bir qadın çəkilir...

...amma bir söz demişdim,
anlamadım deyirsən:
“bir - güzgüdə gördüyün
o qadın sən deyilsən...”

***

Çöldə yağışlı hava,
evdə buz kimi külək...
indi ki, gedəcəksən,
götür bir şəklini çək...

...nə vardısa, topladım,
cəmi - bir xatirədi...
sevinci oldu, keçdi,
qəmi - bir xatirədi...

o fağır xatirə də
indi burda üşüyür...
bir üşüyüb qurtarır,
durub bir də üşüyür...

...sonra bir gün dönərsən,
heç nə olmamış kimi:
“səninçün gəlməmişəm,
hara qoyum şəklimi? “

***

Bax - yenə də bürküdür,
şəhərin hər qarışı...
külək də yox, biləsən,
ağaclar nə danışır...

...pəncərədə bütün gün
günəşin qürub çağı...
...qarışdırır hər şeyi,
zalım vaxtın barmağı...

...saatı da gün vurub,
ağır-ağır tərpənir...
arabir lap çaşarsan:
“mənəm bu adam, yəni?!”

...nə desələr, susarsan:
“düzünü Allah bilər...”
...özünü inandırıb,
yaşayarsan bax belə...

...təzələyər havanı
arabir köhnə şəklin...
şükür, o da olmasa,
boğulub öləcəkdim...

...məndən məktub alarsan,
bu axşam tək bir sətir:
“havalar lap çox qızır,
yenə bir şəkil gətir...”

***

Bir addım o tərəfdə
gecənin qaranlığı...
...belə olur - təkliyin
yoxsul firavanlığı...

...acıq verir keçmişə
saatın çıqqıltısı
hər gün xatirələrin
ölür beşi-altısı...

...adın da unudulub,
getdiyin neçə gündü...
mən də dəyişməmişəm,
nə varsa - gördüyündü...

...özün gözünlə gördün;
uzun çəkmir bu işlər...
düz deyil yazılanlar,
yalandır, nə demişlər...

...ancaq bir zəng vur indi,
ya bir məktub yaz bu gün:
“mən bir azdan gəlirəm,
yuxudur bu gördüyün...”

***

Baxdığın bir tavandır,
fikirləşdiyin bir o...
səssizliyi hürküdür
hərdən köhnə radio...

hey fırlanır özüyçün
saatın əqrəbləri...
haçandı unutmusan
ovcundakı həbləri....

tozlu, köhnə şəkillər
döşəmədə dincəlir...
sanki filmə baxırsan
- kədərli, işgəncəli...

nə qədər görəcəksən,
sən bu ağ-qara filmi:
rolda tək bir nəfərdi,
ölüb qurtara bilmir...

***

Lap az qalıb sabaha,
gedənlər - yığışırlar...
hərdənbir qaranlığa
gülüb keçir maşınlar...

lap uzaqda bir qatar
cırır öz yaxasını...
...bəlkə səhər gec olar,
indi tutum yasını?..

səndən bir tək xəbər yox,
“ölüsən, sağsan” - deyim?
“beş gün keçsə aradan
unudacağsan” - deyim...

dünən deyildi bəlkə,
min ildi burda yoxsan...
yəqin səni görərəm,
durub güzgüyə baxsam...

bəlkə burda olarsan,
saatı geri çəksəm...
...ya, “sən” desəm, özünü
yanımda görəcəksən...

...deyəcəksən: “çox şükür,
nə yaxşı ki, çağırdın...
mən min ildi oturub,
səninçün darıxırdım...”

***

Yağış kəsdi deyəsən,
küçələr də susdular...
işıqlar yenə bir-bir
gecəyə uduzdular...

…stol üstündə şəklin
düşüb üzüstə qalıb...
otaqda nəfəsindən
hələ də isti qalıb...

…yəqin sən də bilirsən;
üç gün, beş gün…bitəcək…
sonra eyni şey olur,
ya adam ol, ya böcək…

…tökülür üst-başından
sonda illərin pası…
xatirəylə başlayır
ölümün əlifbası….

…bu gün bağışlanarsan,
sabah əfv öyrənərsən…
o verdiyim kitabı
hərf-hərf öyrənərsən…

* * *

Havan yaman soyudu
istilər başlayandan...
və nələr qurtarandan,
və nələr başlayandan...

...onsuz da, nə desən də,
sənə geri qayıdar...
elə bilmə, ölənlər
bir gün diri qayıdar...

...bitdi bizim eramız,
yeni əsr başladı...
bilirəm, günahkaram,
səni də bağışladım...

...sonra sənə zəng vurub
deyərəm: - “bax, sən busan...
məndən olan dərdinin
adını nə qoymusan?...”

***

Çox dəyişib bu şəhər,
yolu, parkı, dənizi...
görən, sonuncu dəfə
kim görüb burda bizi?..

...hardasan bu dəqiqə,
neyləmisən özünü?
karıxıb, güzgülərdən
gizlədirsən üzünü...

...çəkilib bir tərəfdə
özünçün qocalırsan...
bilirəm, təkbaşına
bizdən heyif alırsan...

...qarımış xatirələr
bir bucaqda can verər...
...heç bir nəfər də yoxdur,
yerimi nişan verə...

"...zəng də çatmırdı sənə,
harda idin səhərdən?.."
"səni, məni gəzirdim,
biz olmayan şəhərdə..."

***
Nə var mənim üzümdə,

ah çəkmə baxıb-baxıb...
indi ki, ayrılırıq,
neyləməliyəm axı?

bir az danış, eybi yox,
vaxt özü haqlayacaq.
Otur, bir xatirə yaz,
hərdən varaqlayacam...

sən ki, ağıllı qızsan,
daha nə desəm, yalan;
yolumuz buracanmış,
salamat qal, vəssalam...

***

Sən son cümləni yazdın,
mən də nöqtəni qoydum...
kitabını bağladım,
səndə nöqtəni qoydum...

...sonra səni çağırdım,
sən də yubandın nəsə...
adını heca-heca
dedim ki, gec gedəsən...

...sonra səhər açıldı,
kimsə döydü qapımı:
-"bir az əvvəl ölmüsən,
gəl, meyitin tapılıb... "

* * *

Darıxıram deyəsən,
hava da bulanıqdı...
yorulmuşam, sən Allah,
durub qarğıma baxtı...

eyni nöqtəyə baxmaq
səni də yəqin yorub...
ikimiz günahkarıq,
neynək, nə olub, olub...

niyə sən bircə şeyi
başa düşmürsən açıq;
daha bitib bizimki,
çiçək açmayacağıq…

* * *

Getmisən, sağ-salamat,
başqa nə bacarırsan?!..
mən səninçün ölərdim,
kiminçün qocalırsan?!..

səndən bir istəyim yox,
bir məktub yaz, bacarsan...
şəklimi bir saatlıq
divardan as, bacarsan...

başını qat həyatla,
uşaq, iş-filan, yəni...
səninçün ən doğrusu;
ən böyük yalan, yəni...

***

Bəlkə, dönüb gələsən
dünyanın o üzündən?...
ya da xəbər yolla bir,
küləklərlə özündən...

...bu qapını ovundur,
mən cəhənnəm bu axşam...
sus, qışqırsın gözlərin:
- “hardasan, darıxmışam...”

...nə danışsam, fayda yox,
xeyri nədi... nə yazsam...
...gecdi, ömür qurtarır,
sən adam olmayassan...

Mətləb AĞA